Η διαπλοκή παίζει ρέστα

Στην εποχή της τρόικας θα πε­ρίμενε κάποιος ότι η εγχώρια διαπλοκή θα ζούσε τις καλύ­τερες μέρες της. Οι επιτηρη­τές της ελληνικής οικονομίας - συχνά με τη χρήσιμη συμβολή επιχειρηματι­ών, μιντιαρχών και «προθύμων» από το πολιτικό σκηνικό, όπως σαφέστατα περιγράψαμε στο περασμένο φύλλο -έχουν αναλάβει να υλοποιήσουν τα πιο τρελά τους όνειρα:

♦ Διάλυση του κράτους και παράδοση των λειτουργιών του, ακόμη και των πιο ζωτικών, στον ιδιωτικό τομέα.

♦ Γενικό ξήλωμα των εργασιακών σχέ­σεων.

♦ Πώληση όλων των περιουσιακών στοιχείων του κράτους, από τις υπηρε­σίες και τις υποδομές μέχρι γαίες και ορυκτό πλούτο.

Μέχρι και το Μαξίμου κατάντησε αί­θουσα εκδηλώσεων και παραχωρείται - με ατραξιόν τον ίδιο τον πρωθυπουρ­γό - για την υπογραφή συμφωνιών με­ταξύ ιδιωτικών ομίλων από τις οποίες το ελληνικό Δημόσιο δεν προσδοκά να εισπράξει ούτε ένα ευρώ.

Κι όμως, η εγχώρια διαπλοκή δεν περνάει τις καλύτερες μέρες της. Αντι­θέτως βλέπει ότι χάνει το έδαφος κάτω από τα πόδια της καθώς δεν προχωρούν όλα όπως θα τα ήθελε. Κι αυτό έχει συ­νέπειες στην - μέχρι πρότινος εξασφαλισμένη - πολιτική επικυριαρχία της. Ας τα πάρουμε όμως με τη σειρά.